metal szlachetny o barwie białej, silnym połysku, kowalny, ciągliwy;
temperatura topnienia 961,93°C,
temperatura wrzenia 2212°C,
gęstość 10,49 g/cm3;

W przyrodzie bardzo rzadko spotyka się srebro w stanie rodzimym. Najczęściej srebro występuje w związkach z innymi pierwiastkami, jak siarka, arsen, antymon, tworząc minerały: argentyt, pirargiryt, prustyt i inne. Oprócz tego srebro w ilości 0,01 – 0,03%, a nieraz nawet 0,1% stale towarzyszy rudom ołowiu i miedzi.

Starożytni Egipcjanie posiadali kopalnie srebra w Nubii i Etiopi, a Grecy w Attyce. Rzymianie wydobywali srebro w Hiszpanii. Po odkryciu Ameryki konkwistadorzy hiszpańscy z początkiem XVI w. Zrabowali tam olbrzymie ilości srebra i przywieźli do Europy.

W połowie XIX w. Odkryto niezwykle bogate złoża srebra w Ameryce, co spowodowało olbrzymie obniżenie wartości srebra. Wtedy też srebro przestało być stosowane jako podkład kruszcowy dla pieniądza.

W dzisiejszych czasach prawie całkowicie zaprzestano wydobywania srebra z rudy srebronośnej. Okazało się to zbyt kosztowne w stosunku do wartości kruszcu.

Ponadto postęp techniki wydobywania i oczyszczania metali o dużym znaczeniu przemysłowym jak miedź, cynk i ołów, pozwolił na odzyskiwanie srebra jako produktu ubocznego, bez dodatkowych nakładów finansowych.

Właściwości srebra:

Srebro jest metalem białym o pięknym metalicznym połysku i niezwykłej łatwości polerowania. Jest bardzo miękkie, do wytwarzania przedmiotów jubilerskich używa się go łącznie z miedzią.

Srebro oznacza się dużą kowalnością i klepalnością. Jego powierzchnia na powietrzu zmienia się bardzo nieznacznie; pod wpływem związków siarki szybko brunatnieje, lub czernieje, co spowodowane jest tworzeniem się siarczku srebrowego.

Opracowano na podstawie "Złotnictwo i Probiernictwo" Franciszka Zastawniaka.

Statystyka:

Czytano:3175